şiir

Miskin, halsiz, yorgun beden
Umursamaz, duysa feryat ağır bedenim
Dert nedir tasa nedir unutmusum
Miskinim, ağır bedenim.
Yavaş yavaş vermişim özgürlüğümü
Müsaade etmişim gel demişim
Her gelene, sinsice sevene eyvallah demişim
Ne güzel şeysin kal benimle demişim.
Şimdi benimle kalan hüsran, biraz pişmanlık
Yalnız başımayım şimdi
Yok kimse, hani, nerde güzel görünenler
Hani, nerde beni sevenler benim sevdiklerim,
Geride kalan hüsranım, hüsrandayım
Kahpe aldırmayışlarım.

1 Yorum

  1. Çok güzel bir şiir gerçekten çok etkilendim. Şair hayattan yorulmuş bıkmış ama bunu o kadar güzel anlatmış ki sanki yorgun olmaktan bu hayattan bıkmış olmaktan keyif alıyormuş gibi anlaşılıyor. İşte gerçek şairler böyle oluyor. Ruhsuz bedeni canlı gibi anlatır sizi de inandırır. Bu şiirin sahibi aklımda kalan ismet özel diye aklımda kalmış yanlış hatırlıyor da olabilirim emin değilim şiirin kime ait olduğunu yazarsınız sevinirim tarz olarak ismet özel şiirlerini anımsatıyor.

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu giriniz!
Lütfen isminizi buraya giriniz